تازه حالا از خودم میپرسم که اصلا چه کسی گفته بود حالا که بزرگ شدی دیگر نباید نقاشی کنی؟! هنوز آن مداد رنگی های خیلی خیلی کوچک شده را نگه داشته ام شاید حالا با دفترچه رنگ آمیزی برزگسالان بتوانم تمامشان کنم شما هم دل به دریا بزنید. اگر ب

وقتی دماغم را گاز میگرفتی که شاید تسکینی بر درد لثه هایت بود تازه فمیدم خورده شدن توسط توچه حس خوبی دارد یک لپ صورتی خشگل ودوتا چشم درشت سیاه می اید توی چشمهای ادم... + نوشته شده در جمعه دوازدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 18:50&nbsp توسط صبور |

هربار که می شنوم کسی زایمان کرده نمی دانم چرا باز بغض میکنم وحسرت. چرا باز حسودی ام میشود؟! دلم میخواد باهمه سختی و استرس هایش ، هزارباره روی تخت زایمان باشم...و بعد کسی مرا بیدار کند و بگویدبیدارشو خانم بچه ات حالش خوب است... تخت زایمان بله اما تخت ای وی اف لطفا نه.... + نوشته شده در یکشنبه سی ام م...

چه شد که یکهوزندگی اینقدر سخت شد ؟...

بامحمد رفتیم سربقچه پارچه ها و آن پارچه مشکی را پیداکردیم که دلم میخواست برای شش ماهگی توبدوزم که برای علی اصغر امام حسین علیه السلام عزاداری کنی چندسال است که ما شیر توزیع میکنیم... + نوشته شده در جمعه بیست و چهارم شهریور ۱۳۹۶ساعت 7:48&nbsp توسط صبور |

حالا بیشتر نعمت داشتن تورا درک میکنم، توکنارما مینشینی، درکنارمان حضور داری، بازی میکنی و با همان زبان بی زبانی ات ارتباط برقرار میکنی... خدایا ....آن دعای همیشگی... + نوشته شده در جمعه بیست و چهارم شهریور ۱۳۹۶ساعت 7:51&nbsp توسط صبور |

خاطرات یک مادرشوهر!: ازوقتی نوه دارشده ام فهمیدم چرا میگویند نوه مغزبادام است.در حدی که اگر به شیر مادرش وابسته نبود پیش خودم نگهش میداشتم ! بااینکه تقریبا ۲۰ سال از اخرین بچه ای که بزرگ کردم میگذرد ، اماهنوز به همان خوبی بچه داری بلدم. مثلا وقتی نوه ام بعد از شیر خوردن زیرسینه میزند زیرگریه وعروسم ...

لطفا خواننده های نویسنده ادرس وبلاگهایشان را بگذارند. حتی از نو. لینکدونی را فعال میکنم. + نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 8:55&nbsp توسط صبور |

انگار از روزی که متولد شده بودی، می دانستی چیزی به نام پستانک داریم!! و آخرش مجبورم کردی در سه ماهگی برایت بخرم... آن روز انگار گمشده ات را پیدا کرده بودی. یادم باشد خیلی فرق است بین تئوری و عمل!! + نوشته شده در یکشنبه پنجم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:38&nbsp توسط صبور |

انگار از روزی که متولد شده بودی، می دانستی چیزی به نام پستانک داریم!! و آخرش مجبورم کردی در سه ماهگی برایت بخرم... آن روز انگار گمشده ات را پیدا کرده بودی. یادم باشد خیلی فرق است بین تئوری و عمل!! + نوشته شده در یکشنبه پنجم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:38 توسط صبور |

دلم مبخواهد بعضی اصول را به خوبی به توآموزش بدهم، _آداب معاشرت وبه خصوص احترام به بزرگتر _کاری بودن در خانه و فعال بودن از نظرجسمی _ورزش _مطالعه و استفاده صحیح ازتکنولوژی _قرآن پروردگارا در این زمانه بد، برای تربیت صحیح یاری ام کن.... + نوشته شده در یکشنبه پنجم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:42 توسط صبور |

خاطرات یک مادرشوهر!: ازوقتی نوه دارشده ام فهمیدم چرا میگویند نوه مغزبادام است.در حدی که اگر به شیر مادرش وابسته نبود پیش خودم نگهش میداشتم ! بااینکه تقریبا ۲۰ سال از اخرین بچه ای که بزرگ کردم میگذرد ، اماهنوز به همان خوبی بچه داری بلدم. مثلا وقتی نوه ام بعد از شیر خوردن زیرسینه میزند زیرگریه وعرو

لطفا خواننده های نویسنده ادرس وبلاگهایشان را بگذارند. حتی از نو. لینکدونی را فعال میکنم. + نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 8:55 توسط صبور |

مواد لازم برای خواباندن یک عدد محمد: 1.خود محمد 2.مادرمحمد 3.قنداق و بند قنداق 4.پستانک 5.بالشت برای روی پا تکان دادن 6. روسری برای پوشاندن صورت 7.گوشی برای پخش کردن صدای سشوار در شرایط بحرانی 8.درصورتی که هیچ کدام از روشها کار نکرد ، فورا به یک عدد پدرمحمد نیازمندیم!! + نوشته شده در چهارشنبه چهارم ...

همه وبلاگ هایتان را مرور کردم اما وقت نظر دادن نداشتم که هر آن محمد کوچولوی شکمو چشم می گشاید! خلاصه گفتم که در جریان باشید و فکر نکنید که دور از چشم من هرچه بخواهید می توانید بنویسید + نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 13:9 توسط صبور |

تازه لباسهایت اندازه ات شدند امید می رود به زودی کوچک شوند!

فرنیاجان یکی از دغدغه های من هم همین بود که محمد شبیه که خواهد شد و اصلا چه شکلی خواهد شد او هر روز رنگ عوض میکند و تغییر قیافه می دهد بیشتر اوقات شبیه پدرش است اما گاهی هم شبیه من می شود هرچه باشد بی شباهت نیست... در واقع به نظر من بهتر است بگوییم هر انسانی شبیه خودش است. همچنان که موجودیت واحدی دا...

به نظرمن مادری کردن و نگهداری از یک نوزاد بهتر از سربازی رفتنی زنها را مررررد میکند... سربازی ای که حتی ساعت خاموشی هم ندارد! + نوشته شده در چهارشنبه دهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 2:53 توسط صبور |

پاهایم درد میکند و بخصوص قوزک پا! کمرم تیرمیکشد چشمهایم تار میبیند حتی انقدرخسته ام که یارای حرف زدن با محمد را ندارم فقط میتوانم در جواب خنده های مهربان روزش بخندم و خداراشکرکنم که پس از پایان شبی که تماما دلدرد بود و گریه میکرد دارد میخندد این شبهای جان فرسا کی تمام میشود؟ + نوشته شده در چهارشنبه ...

درست است که تو نمی توانی حرف بزنی، اما به خوبی میتوانی گوش بدهی تو حالا سنگ صبور همه مایی ازمن که اشک هایم موقع شیرخوردنت سرازیرمیشود تا پدرت که کوله بار سنگین روز کاری اش را با به اغوش کشیدن تو سبک میکند تا پدربزرگت که عاشق تو شده و درنگاه تو پاسخ تمام مسئله های حل نشده چهل سالگی اش را جستجو میکند